Piekeren is ongezond voor je lichaam

Piekeren vindt niet alleen plaats in je hoofd maar heeft ook invloed op het functioneren van je lichaam. De oorzaak hiervan is dat piekeraars onder stress eerder geneigd zijn hun lichamelijke signalen en behoeftes niet adequaat waar te nemen. Dit blijkt uit het promotieonderzoek van Caroline Schlinkert. Haar onderzoek ondersteunt het idee dat piekeraars mogelijk vatbaarder zijn voor veel voorkomende (psycho)somatische klachten zoals burn-out, verhoogde bloeddruk of pijn. Met name piekeraars hebben daarom baat bij stressverminderende interventies zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Lichamelijke klachten door piekeren
Vrijwel iedereen piekert weleens. Sommige mensen piekeren echter meer dan anderen. Mensen die snel piekeren (simpelweg ‘piekeraars’) zijn geneigd om te blijven hangen in (meestal negatieve) gedachten en gevoelens, vooral wanneer ze gestrest zijn. Schlinkert: “Eerder onderzoek richtte zich voornamelijk op de cognitieve aspecten van piekeren, zoals een verhoogde aandacht voor bepaalde informatie. Piekeren gaat echter ook gepaard met een breed scala aan lichamelijke klachten, zoals een hoge bloeddruk, pijn en chronische vermoeidheid. Het is daarom belangrijk om beter te begrijpen of en hoe piekeren invloed heeft op de manier waarop mensen hun lichamelijke signalen waarnemen. Ik onderzocht specifiek hoe verschillende vormen van stress ertoe kunnen leiden dat piekeraars vervreemd raken van hun eigen lichaam, lichamelijke sensaties en signalen.”

Verhoogde stress
Schlinkert laat zien dat al lichte stress ertoe leidt dat piekeraars zich meer bewust zijn van hun lichaamssignalen, maar niet onder stress kunnen herkennen wat hun lichaam nodig heeft ten opzichte van niet piekeraars. Verder blijkt dat wanneer piekeraars zich moeten inhouden dat hun eetlust verstoord is. Niet-piekeraars vertonen echter gezonde eetlust wanneer ze zich moeten inhouden. Schlinkert: “Daarnaast ontdekte ik dat piekeraars onder verhoogde stress verminderde lichaamsvitaliteit rapporteren vergeleken met niet-piekeraars. Ook bekeek ik hoe deze bevindingen konden worden samengebracht in een algemeen psychosomatisch model van piekeren en omgaan met stress.”

Bron: VU.nl

Reageer op dit bericht