Grijp vroeg in bij burn-outsignalen #week van de #werkstress

Hallo laat psychisch overbelaste werknemers niet zo lang doormodderen, zegt therapeute Inge Miltenburg-Bos in ‘Trouw’.

Overspannenheid en burn-out nemen bij werknemers maar liefst 42 procent van het totaal aantal ziekmeldingen in 2017 voor hun rekening. En dit aantal stijgt in deze categorie nog steeds. Een burn-out kost bedrijven niet alleen gemiddeld 60.000 euro per persoon per jaar, maar ook zakt de overspannen medewerker in een moeras waar hij moeilijk zelf uit kan komen. HR-managers zouden veel eerder dan nu gebeurt een werknemer die met burn-outverschijnselen bij hen aanklopt de helpende hand moeten reiken om hem uit het moeras te trekken.

Het blijft mij verbazen hoe lang werknemers met klachten nog steeds alleen moeten blijven aanmodderen. Onderzoek toont aan dat wanneer een medewerker zich gehoord voelt, hij minder snel afzakt naar een burn-out. En hoewel werkgevers en HR-managers hier massaal hun beleid op zouden moeten aanpassen, hoor ik in mijn praktijk nog geregeld dat het tegenovergestelde geschiedt. Medewerkers met opkomende burn-outverschijnselen worden niet serieus genomen. “Het zal allemaal wel meevallen, je kunt toch nog werken?” Of: “De jeugd van tegenwoordig kan ook niet veel meer hebben”. Een man in loondienst vertelde mij: “Ik kon niet vertellen wat ik echt had. Ik vertelde dat ik de ziekte van Pfeiffer had, anders kwam mijn positie in gevaar.”

Noodkreet

Ik vraag me hardop af wat er voor nodig is om werkgevers en HR-managers te laten inzien dat de schreeuw van hun overspannen werknemer een duidelijke noodkreet is. Als iemand zijn been breekt, zeg je toch ook niet ‘Pak maar een vrije middag’ of ‘Zeg maar dat je griep hebt, anders vinden je collega’s je een loser…’ Nee, de pijn van een gebroken been mag er zijn en wat daarbij helpt is ook helder. Rust en gips. En daar zit hem de crux. Een gebroken been is makkelijker op te lossen dan een burn-out.

Ik vind het een kwalijke zaak dat je anno 2017 beter een fysieke klacht kunt hebben dan een psychische. De overheid zou haar voorlichting en communicatie – om te beginnen in haar animatie betreffende de Wet verbetering poortwachter – nu eens niet over gebroken benen moeten laten gaan, maar over stress en overbelasting. Dit komt veel vaker voor. Sterker nog, ziekmeldingen door ‘aandoeningen aan het houding- en bewegingsapparaat’ dalen de laatste jaren aanzienlijk, omdat er veel meer gestuurd wordt op veiligheid.

Emotionele schade

Natuurlijk doet de overheid al veel goed. Zo is er inmiddels de Week van de Werkstress, die vandaag begint. Zeker een goed begin, ook al is het geen week, maar slechts vier dagen.

Naast een drukke baan zijn er veel meer oorzaken van stress die kunnen leiden tot een burn-out. Denk aan een scheiding of overlijden van een dierbare. Als dit niet gedeeld kan worden op het werk, verdrinkt de medewerker in eenzaamheid en zakt af richting burn-out. Op tijd ingrijpen stopt dit proces.

De feiten liegen er niet om: als een overbelaste werknemer serieus genomen wordt en hulp krijgt, daalt de kans op een burn-out van 45 naar 18 procent. Sterker nog, 72 procent van de medewerkers voelde zich energieker na een burn-outpreventieprogramma.

Trek die overspannen medewerker dus uit het moeras, beste HR-manager. Bezuinig op centen én op emotionele schade bij je medewerkers. Beide kun je met één handreiking beperken.