BLOG #6 Winter en herfst horen ook bij het leven? Welke strategieën we inzetten om dit niet te voelen

In blog 4 hebben we stil gestaan wat waardevol leven is. Daarbij zagen we dat streven naar geluk een valkuil kan zijn voor dit waardevolle leven. We willen ons lekker voelen en zoeken blijdschap, trots en voldoening. We zien het liefst dat het leven elke dag een feestje is. Wat we niet willen is verdriet, pijn, verlatenheid, somberheid, angst en teleurstelling.

Helaas, zo werkt het niet.

We zouden in de zomer de aarde en de zon stop willen zetten; het is dan lekker lang licht en warm, het leven voelt lichter aan. Maar zo werkt het niet. De zon en de aarde draaien door en voor je het weet worden de dagen korter, kouder en natter. We willen de ‘mooie’, lichte kant van het leven en niet de ‘lelijke’, donkere kant.

Hard werken, toch half leven.

En daar doen we ons uiterste best voor. We proberen als het ware uit alle macht de aarde en de zon stop te zetten. We proberen onze negatieve emoties onder controle te krijgen. Of we proberen te vluchten. Onze pogingen om de ‘schaduwzijden’ van het leven te vermijden hebben grote consequenties. Het zal de pijn alleen maar vergroten. Het doet ons langzaam maar zeker in slaap sukkelen. Want herfst en winter horen net zo bij het leven als lente en zomer.  Wie dat niet accepteert wil eigenlijk maar een ‘half’ leven.

Strategieën om te vermijden.

Het is het leed in je leven waar je van af zou willen, dat je het liefst wilt vermijden. We zien vaak 3 strategieën om negatieve emoties niet te vermijden: vluchten, afleiding of verdoving. We gaan de confrontatie uit de weg. Vermijden helpt een paar uur, een dag, maar daarna is er niets veranderd. De pijn komt weer terug.

Wat is dan wel helpend?

Milder worden voor jezelf. Dit betekent dat je leert dat je meer bent dan je gedachten, emoties of gedrag. Waardoor je milder voor jezelf zult worden. Je leert accepteren dat het oké is. Acceptatie is een actieve, positieve omhelzing van het leven. Het is een vorm van ‘ja’ zeggen tegen het hele leven. De kunst is daarbij om een balans te vinden tussen acceptatie en verandering.

Wat acceptatie niet is.

Acceptatie is geen gelatenheid Acceptatie wil niet zeggen dat je passief het leven moet aanvaarden zoals het is. Dat zou betekenen dat je volledig slachtoffer bent van je omstandigheden en dat het niet uitmaakt wat je doet.

Acceptatie is niet pijn leuk vinden Het is ook niet zo dat je geniet van je pijn, om je psychisch leed leuk te vinden. Dat zou een vorm van masochisme zijn. Je hoeft niet blij te zijn met het leed in je leven. We vragen je eerder om er vriendschap mee te sluiten, om er vertrouwd mee te raken als een onderdeel van je leven.

Accepteren is ‘ja’, niet ‘misschien’ of ‘morgen’! Dit is de moeilijkste en belangrijkste ‘les’. Op de vraag of je bereid bent om psychisch leed te accepteren is het niet mogelijk om te antwoorden met ‘misschien’ of ‘ik wil het wel proberen’. Halve bereidheid is geen bereidheid. Wanneer je zegt dat je het wilt proberen, zeg je eigenlijk dat je nog niet bereid bent. Dan is er altijd nog sprake van ‘ja, maar…’. Je tekent dan een contract met een ontsnappingsclausule.

Bereidheid is: ‘ja’. Geen ‘misschien’, ‘morgen’, of ‘volgende week’. Bereidheid is volledig.

Wat wordt jouw antwoord?

Maar het effect hiervan hangt af van je bereidheid om psychisch leed te ervaren. Deze bereidheid kun je niet afdingen. Je kunt geen compromissen sluiten. Misschien zeg je ‘ja’, maar denk je ondertussen ‘nee’ of ‘ik zie wel’. Of je hoopt stiekem dat je door bereid te zijn toch controle krijgt over je gevoelens en ervaringen. Maar dat is nu precies wat bereidheid niet zal brengen en niet is. Want dan heb je een verborgen agenda, waarbij je eigenlijk nog steeds ‘ja’ zegt tegen de helft van het leven.

Loslaten van de strijd

Besef dat wanneer je bereid bent, het er helemaal niet meer toe doet of je meer of minder pijn ervaart! Bereidheid betekent dat de inhoud van je leven centraal staat en níet de inhoud van je pijn. Je richt je waardevol leven, op de persoon die jij wilt zijn.

In de volgende blog gaan we in op: ‘Gebruik toch níet je verstand’ om waardevol te leven.

Groetjes, Joanne

Reageer op dit bericht